امروز: سه شنبه 31 مرداد 1396 برابر با 22 آگوست 2017

اخبار مهم روز
سال نو مبارک... - چهارشنبه, 28 اسفند 1392 00:00
جداول مصلحات و طبع خوراکیها - چهارشنبه, 01 آبان 1392 23:02
دوشنبه, 07 دی 1394

رازيانه

ماهيت آن: به دو نوع باغی و بیابانی تقسیم می شود.

طبيعت باغی آن: گرم و خشك، تخم آن گرم‌تر از برگ آن و ریشه آن قوی‌تر از سایر قسمتهای آن.

افعال و خواص:

*- مجموعه تخم، برگ و ریشه آن بازکننده انسداد و گرفتگیهای مجاري سينه، کبد، کلیه و مثانه است.

*- تسکین دهنده درد های ناشی از سردی است.

*- تقویت کننده بینایی چشم و معده.

*- کاهش دهنده بادها و اخلاط غلیظ در روده و سایر اعضاست.

*- تولید کننده شير و زياده كننده آن خصوصاً تازه آن.

*- ادرار آور و قاعده آور.

*- پادزهر سموم حیوانات.

*- خشک کننده قوی با قوت قابضه است.(در اینجا این نکته به ذهن میرسد که با خشک کننده گی و قوت قبض آن میتوان حجم معده را کاهش داد تا موجب کاهش اشتها در افراد چاق شود.)

*- نوشیدن دم کرده تخم رازیانه با گل گاوزبان جهت بیماری خفقان(حرکتی که خود را به صورت جهش قلب، جهت دفع ماده آزار دهنده از آن که به صورت تپش خود را نشان می دهد)و غشی(از حال رفتن یا بیهوش شدن که ناشی از تحلیل روح حیوانی در قلب است) تجربه شده است.

*- نوشیدن آن با پرسياوشان و انجير جهت سرفه، آسم و سختی تنفس مفید است.

*- به تنهایی نيز جهت از بین بردن بادهای غليظ و درد پهلو و تهيگاه(مابین دنده و لگن خاصره) و قولنج(درد شدید در ناحیه روده بزرگ) و رفع رطوبات رقيق و غليظ و چسبنده به معده و حالت تهوع و دفع بلغم ترش و رساندن دارو به اندام تحتانی.

*- مصرف آن با عسل یا سکنجبین جهت تبهای عفونی مفید است

*- نوشیدن آن با آب سرد در هنگام تب، مسكن حالت تهوع و التهاب معده است.

*- آشامیدن 3 گرم از پودر شده آن جهت دفع سوزش معده حادث از بلغم ترش به گونه ای که آن خلط را جذب کرده و بخشی را تبخیر کرده و بخشی را با ادرار دفع می کند.

*- خوردن آن با گلقند سرشته جهت تقويت معده و رفع رطوبات و بلغم آن و با شيره آن خصوصا اگر اندكی گرم نموده باشند.

*- ماليدن پودر آن بر شكم اطفال جهت رفع نفخ و درد آن مفيد است.

*- عصاره برگ تازه آن تقویت کننده بینایی است.

*- مالیدن ریشه آن با عسل در موضع گزيدن سگ هار نافع است .

مضر: گرم مزاجان و مصرف بیش از اندازه آن دیرهضم و سست کننده معده است.

مصلح آن صندل و سكنجبين

میزان مصرف: تخم آن: 5 الی 10 گرم        و از دمکرده ریشه آن: 10 تا 15 گرم

جایگزین آن: تخم كرفس است.

 

دوشنبه, 25 آبان 1394

 

به لغت شيرازى، شفترك و در اصفهان، خاكشى‏ و به تركى، شيوران و در مازندران، گياه او را «شلم بى» می نامند

ماهیت آن: تخمى است بسيار ريزه، دراز و زرد مايل به سرخى و به تيرگى و برگش طولانى و تند و شاخه‏هايش باريك و متفرق و ساقش به قدر ذرعى و تخمش در غلاف باريك است.

طبیعت آن: در دوّم، گرم و در اوّل، تر

افعال و خواص:

مقوی نیروی جنسی.

اشتها آور.

مقوی معده و قوه هاضمه.

برای معده های سرد و آبله، حصبه و سردی اندام داخلی بدن مفید است.

مصرف آن همراه با شیر چاق کننده بدن خصوصا که با دو برابر آن شکر مخلوط کرده و بنوشند.

جهت روشنی رنگ چهره و گرفتگی صدا موثر است.

10 گرم از آن برطرف کننده سمیت داروهاست و خارج کننده اخلاط سینه و ریه است.

ضماد آن جهت ورم های سخت، سرطان، نقرس و زخم چشم و ورم پشت گوش، پستان، و بیضه ها مفید است.

پخته شده آن که لا به لای خمیر ریخته شده جهت بیماریهای کبد، ریه و سرفه مزمن مفید است.

اگر مخلوط خاکشیر با عسل را در رحم قرار دهند زخم های رحم را برطرف کرده و کمک به حمل جنین می کند.

افراد داری سوءمزاج سودا اگر با نبات بياشامند بدن را چاق  کرده و رنگ چهره را نيكو گرداند.

در طب سوداوی و امراض سوداوی مفید است.

مضرات: سردرد آور است.     مصلح آن: کتیراست.

جایگذین آن: قدومه شیرازی یا تودرو

بهترین زمان مصرف آن:   صبح ناشتا

متداولترین روش مصرف: 2قاشق غذاخوری خاکشیر + یک لیوان آب جوش + نبات منتها در افرادی که دارای یبوست میباشند توصیه می شود که بدون شیرینی میل نمایند.

منبع:

مخزن الادویه

تحفه حکیم مومن

اختیارات بدیعی

مخازن التعليم‏

ریاض الادویه

غورۀ انگور

انگور خام نارس سبز ترش است.

طبیعت آن: سرد و خشك و عصاره آن سردتر و خشك‌تر از خود غوره است.

افعال و خواص آن:

فرونشاننده حرارت خون و صفرا

برنده و شکننده صفرا

مانع ریزش مواد یا فضولات از اندام فوقانی به معده است.

تقویت کننده کبد و عموم بدن است. (در مزاجهای گرم)

تشنگی و سستی اعضا را از بین می برد.(در مزاجهای گرم)

ضماد ساییده خشك آن جهت خوشبو كردن عرق و جوشهای ناشی از عرق سوز و جلوگیری از پدید آمدن  آن در همان سال و جوشش و خارش و سستی بدن مفید است.

اما ضعیف کننده معده سرد است و مضر نیروی جنسی است و تولید کننده باد و دلپیچه است و در بعضی مزاجها به جهت بهم فشردن معده موجب عطش می شود ولی جهت دفع عوارض مذکور باید از مصلح آن که گلقند و انیسون و انجیر می باشد استفاده نمود.

در صورت نبود غوره میتوان از: ریباس و ترشک و اترج(بالنگ) استفاده کرد.

رب موارد بالا تشنگی را رفع کرده و مسكن حرارت و التهاب معده است و جهت اسهال ناشی از غلبه صفرا مفید و محرک اشتهاست.

تقویت کننده احشا و روده ها و مانع استفراغ صفراوی و خماریست.

اگر عصاره آن كه در آفتاب خشك كرده باشند جهت خناق(دیفتری) و ورم حنجره، زبان کوچک، آفت دهان و خونریزی بینی و بالا آوردن خون مفید است.

مخلوط آن با آب تره جهت خشک کردن دانه بواسیر و شیاف آن به رحم جهت پاکسازی و اصلاح رحم موثر است.

مخلوط آن با سركه جهت نواصیر(بواسیر داخلی) مفید است.

چکاندن آن در گوش جهت چرك گوش و غرغره آن جهت ورم حلق و سرمه آن جهت اشک آمدن زیاد از چشم و خشکی و زبری مژه ها مفید است.

حقنه آن جهت زخم روده ها و رطوبات مترشحه رحم مفید است.

اگر توتیا را با آن پرورده كنند و مانند سرمه بکشند برای چشم به غایت مفید است.

مضر سینه و موجب سرفه است اما مصلح آن گلقند یا شربت خشخاش است.

مقدار مصرف در روز: از عصاره آن 5 گرم است.

 

نکته: افرادی که در ماه مبارک رمضان دچار عطش زیادی می شوند میتوانند نیم ساعت قبل از وعده سحری یک لیوان از شربت آبغوره را میل کنند که موجب کاهش حرارت کبد شده و پیرو آن تشنگی را کاهش می دهد، جدا از این در بهبود کبد چرب نیز نافع می باشد.

دوشنبه, 24 فروردين 1394

ثيل(مَرغ) 

 به كسر ثا و سكون يا و لام لغت عربي تخم و تخمه و خومه و به تركي پيلان افردي و در تنكابن گرگ جرواش و به فارسي بيد گياه نامند و گويند كه آن نوعي از حرشف است.

 

ماهيت آن: اصناف است صنفي گياهي است كه در كنار آبها و راه و زمينهاي نمناك مي‌رويد و مفروش بر روي زمين و مخصوص به زماني نيست

و شاخ‌هاي آن دراز و باريك و با گره‌ها و بندهاي بسيار

و برگ آن بسيار ريزه

و سرهاي آن تند و اندك صلب مانند صعتر و بر سر هر گرهي و بندي رسته

و گل آن مابين سرخي و سفيدي

و طعم گياه آن بي‌مزه

و بيخ(ریشه) آن مادام كه تر و تازه است آن را مي‌خورند طعم آن شيرين بي‌مزه و با اندك حرافت(تیزی) و قبض و دواب آن را مي‌خورند

و طعم گره‌هاي آن شيرين‌تر

و صنف ديگر گره‌هاي آن عريض و نرم.

و منبت(محل رویش) آن گفته‌اند در بابل بسيار است.

و در راهها مي‌رويد.

طبيعت آن: سرد و خشك و با قوّت قبض و بيخ آن لذع(سوزاننده) و لطيف است.

افعال و خواص آن:

آشاميدن دم کرده یا جوشانده آن:

جهت دل پیچه، زخم های مثانه و سخت ادراری مفید می باشد.

دمکرده یا جوشانده ریشه آن:

جهت شکستن سنگ کلیه و زخم مثانه مفید میباشد.

و آب گياه آن:

از نيم رطل(هر رطل معادل 409 گرم میباشد) تا يك رطل جهت رفع سموم اقسام مارها و سگ حارگزيده و سوزش ادرار و حبس شدن آن و همینطور در شکستن انواع سنگها ، تبهای گرم و بیماری سل به غایت مجرب است.

 

و ضماد ریشه آن:

جهت التيام جراحتهاي تازه و مادام كه خون آلود باشد و گزيدن حیوانات موذی و سمی نافع است.

 

ضماد خاكستر ریشه آن:

جهت قطع خون بواسير(هموروئید) و تحليل ورم ها و خشکانیدن زخم ها به غایت نافع است.

 

و تخم آن:

 بغايت ادرار آور است و جهت قطع قي و اسهال و ريختن مواد به معده و احشا و شکستن سنگ کلیه و مثانه و زخم آن مفيد است.

و قسم سیّم آن را چون در ظرف زجاجي(شیشه ای) بر آتش ملايم بسوزانند و در ظرف مس بسايند ضماد آن را جهت قطع خون بواسير مجرب شمرده‌اند و گويند زياده بر سه مرتبه احتياج نمي‌شود كه هر مرتبه نيم درم(هر درم معادل سه گرم) آن را بمالند .

و ضماد تازه آن با روغن گل بغايت ملين و منضج و محلل است.

 

بسمه تعالی

با توجه به اینکه امروزه تبلیغات زیادی در پرهیز مصرف نمک می شود که نمک موجب افزایش فشار خون، سکته های قلبی، سرطان معده، پوکی استخوان و غیره می شود خود را موظف دانسته تا واقعیاتی را در این چند سطر بازگو کنیم.

طب سنتی ایرانی اسلامی با توجه به غیر طبیعی بودن نمکِ امروز آن را منع کرده و تاکید بسیاری در مصرف نمک طبیعی داشته که با استناد به کتاب فارموکولوژی طب سنتی ایرانی اسلامی (مخزن الادویه مرحوم عقیلی خراسانی)، نمکِ سنگِ شفاف را توصیه می کند و همینطور این کتاب که همه متخصصین طب سنتی از ان به عنوان منبع استفاده می کنند نمک دریا را که امروزه بعضی از متخصصین طب سنتی توصیه میکنند را بدترین نوع نمک می دانند و قابل توجه است که در عین حال این نمک بهتر از نمک دریای تصفیه شده است.

البته تصفیه صحیح نمک نیز در منابع طب سنتی که در زیر آمده بسیار توصیه می شود.

و البته نباید فراموش شود که دانش پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار (ع) که ارتباط مستقیمی با پروردگار مهربان داشته اند از دانش برخی پزشکان غرب زده بیشتر است منتها این توصیه نیز شده که بنده آنرا اینگونه بیان میکنم:(اندازه نگهدار که اندازه نکوست).

حتی میتوان گفت که چشیدن نمک قبل و بعد از غذا که در اسلام توصیه می شود پیشگیری و درمان بسیار مناسبی  در بیماری فشار خون و بسیاری از بیماریهای دیگر است.

و امیدواریم که به جای این همه تبلیغ جهت پرهیز از نمک، اولا نمک طبیعی را از نمک غیر طبیعی که با طبیعت بدن انسان ناسازگار است جدا کنند، ثانیا قدری پرهیز از مصرف محصولات غیرطبیعی از قبیل نوشابه، انواع فست فود، گوشت گاو، مرغ های دارو خورده و هزاران چیز دیگری که بازکردن آن در این متن به جهت طولانی شدن مطلب نمی گنجد را توصیه کنند.

نمک(ملح)

انواع نمک: نمک سنگ و نمک دریا.

نمک سنگ: رطوبتیست که از شکافهای بعضی کوه ها و غار ها و قعر زمین تراوش می کند و منعقد شده و تبدیل به سنگ می گردد.

بهترين نوع آن سفيد، سخت، صاف و شفاف است كه در گذشته آن را نمک اندراني می نامیدند.

بدترين نوع نمک، نمک دریاست.

طبيعت آن: گرم و خشک و هر چه تلخ‌تر باشد گرم‌تر است.

 

موارد استفاده: در مزاج های سرد، کمک در هضم غذا، رفع سنگینی معده، بازکننده انسدادهای کبد و طحال، كشنده كرم معده و روده و از بین برنده بادهای مهاجر در بدن است.

مضربرای گرم مزاجان، کلیه و مثانه، اسهال آور و همینطور منی را رقیق می گرداند. مصلح آن جهت رفع ضررش مصرف آن با روغن تازه گاو و گاوميش و بز است.

افعال و خواص آن: محمد بن يعقوب كليني روايت كند مرفوع از حضرت ابي عبدالله عليه ‌السلام كه حضرت رسالت پناه صلي الله عليه و آله و سلم خطاب به علي ابن ابي طالب علیه السلام كرده فرمودند يا علي افتتاح كن طعام خود را به خوردن نمك و اختتام كن به نمك پس به درستي كه شخصي كه افتتاح كند طعام خود را به نمك و اختتام كند به نمك محفوظ می‌ماند از هفتاد و دو مرض از جمله آنها جنون و جذام و برص است.

و در حديث ديگر وارد است از آن حضرت عليه السلام كه هر كه بر لقمه اول طعام خود نمك پاشيده بخورد دور می‌شود از آن نمش وجه يعني لكه‌هایي كه بر صورت مي‌افتد.

و در حديث ديگر وارد است از همان حضرت عليه السلام كه حق سبحانه تعالي وحي كرده به سوي حضرت موسي عليه السلام كه اي موسي طعام خود را ابتدا كن به ملح(نمک) و ختم كن به ملح به درستي كه دوا است هفتاد مرض را كه اهون و اضعف آنها جنون و جذام و برص و درد گلو، دندان و شکم است.

و در حديث ديگر از حضرت رسالت مآب صلي الله عليه و آله و سلم روایت شده است که سید و سرور نانخورش ها نمک است.

و نیز در حدیث دیگر وارد است که فرمودند که هر که پیش از خوردن هر چيز و بعد از خوردن هر چيز نمك بخورد سيصد و سي مرض از او دفع می‌گردد كه اهون(کمترین) آنها جذام است.

و در حديث ديگر از حضرت ابي عبدالله عليه السلام روایت شده كه حضرت رسول الله صلي الله عليه و آله را عقرب گزيد پس آن حضرت صلي الله عليه و آله لعنت فرمودند عقرب را و فرمودند كه نگذاشتي تو هيچ مؤمني را كه اذيت نرسانيدي و نه هيچ كافري را، پس نمك طلبيدند و بر آن موضع ماليدند درد ساكن شد پس فرمودند كه اگر مي‌دانستند مردم چه خاصيت است در ملح هر آينه خواهش نمي‌كردند به آن ترياق(پادزهر) را و احاديث بسياري در فضيلت ملح وارد است و به اين چند حديث اكتفا نموده شد.

و طبق نظر حکمای گذشته لطافت دهنده و لاغر کننده و قبض دهنده و خشک کننده و انسداد آور و قوّت قبض آن بیشتر از سایر افعال آنست.

*- دفع کننده عفونت خون و از بین برنده غلبه بلغم و سوداست(چون گدازنده اخلاط جامد است).

*- نمکی که تفت داده شده باشد، قوت تحلیل، لطافت دادن و شوری آن کمتر می شود و اگر چند مرتبه آن را بشویند سپس خشک کنند، خشک کننده بدون سوزش است و قوت اسهال آن ضعیف می گردد و در کل انواع آن مسهل بلغم و سودا، نیکوکننده رنگ چهره، مصلح غذاهای سرد و نیکو کننده طعم غذا،سبزیجات، حبوبات بی مزه، ترشیها و گوشتها و امثال آنهاست.

تاثیر آن بر اندامهای مختلف بدن:

*سر*

نمک سنگ تقویت کننده حافظه است.

شستشوی سر توسط مخلوط آن با شحم هندوانه ابوجهل برای زخم های موجود در سر مفید است.

ترکیب آن با سرکه جهت سَعفَه(جوشهای در سر) و قوبا(زبری همراه با خارش بسیار).

با صبر(آلوئه ورا) جهت نزلات امراض.

*چشم*

همانند سرمه به مژگان کشیدن جهت سُلاق[1] و بياض[2] و سبل[3] و تقويت بینایی چشم خصوصاً با نمک سنگ مفید است.

 

 

*سینه*

آشاميدن محلول سنگ نمک و سایر انواع آن جهت از بین بردن بلغم چسبنده از سينه مفید است.

مصرف آن با عسل و سركه جهت ورم گلو(دیفتری) و ورم زبان کوچک مفيد است.

 

*اندامهای غذاء *

*- آشاميدن آن قی کردن را راحت کرده و قی کردن با آن بی نهایت برای اسهال خونی و با سکنجبین پاکسازی کننده معده است.

 

*- همۀ انواع نمک شستشو دهنده روده هاست و سودا را از عمق بدن خارج می کند.

برطرف کننده مزه بد غذاست.

*- نمک سنگ در دردهای معده ناشی از سردی مفید و با سکنجبین برای استسقا(ascite) و امراض سوداوی و بلغمی و باز کردن گرفتگیها مفید است.

 

*- مصرف آن با داروهای مسهل در قطع و اخراج اخلاط بلغمي و سوداوي و گشودن گرفتگیها نافع است.

*- ضماد آن با پونه کوهی و روغن و خمير نان جهت تحليل ورم بیضه های بلغمي مفید است.

 

*سموم*

*- ضماد آن با بزر كتان جهت گزیدن عقرب و با پونه کوهی و زوفا و عسل جهت گزیدن افعي شاخدار نافع است.

*- با سركه و عسل جهت گزیدگي هزارپا و زنبور و با سكنجبين جهت دفع ضرر تریاک مفید است.

 

*ورم ها و جوش ها*

*- ضماد آن با كف صابون جهت ورم ناشی از بادها و بلغم که متورم شده و با پونه کوهی و عسل جهت ورم های بلغمی مفید است.

*- ضماد آن با خمير جهت پختن دملها و با عسل و روغن زیتون جهت انفجار دمل ها مؤثر است.

 

*زخم ها و ورم ها*

مالیدن ترکیبی از نمک و روغن زيتون جهت خارش بدن و زخم آبله و جذام و با حنا در بیماری داخس[4] مفید است.

 

*سوختگی با آتش*

مالیدن آن با روغن زيتون جهت سوختگي آتش و جلوگیری از تاول زدن موضع سوختگی مجرب است.

 

*خونریزی*

اگر نمك را نرم ساییده سپس با روغن ياسمين مخلوط كرده و پارچه ای را به آن آغشته کرده و بر موضع فصد و يا ختنه و يا غير آن بگذارند خون آن را خیلی زود بند می آورد.

 

*مفاصل*

ضماد آن با روغن زيتون و غير آن و زفت و عسل در كوفتگي اعضا و وثي(در رفتگی یا رگ به رگ شدن) و با آرد گندم جهت پیچ خوردگی عصب و با روغن زیتون جهت رفع خستگی و بستن گرم كرده آن بر عضو جهت رفع دردهای سرد و بلغمی و ناشی از باد مفید است.

 

مضرات: مضر مغز گرم، ایجاد کننده تاریکی چشم، خارش بدن و ضعیف کننده بدنهای لاغر خصوصاً نمک دریا.

سوزاننده خون و خشک کننده اخلاط بدن و کم کننده مني به خصوص زیاده روی در مصرف آن.

قابل توجه است که مضرات آن در افراد دارای مزاج گرم و خشک خود را نشان میدهد و برای دفع ضرر آن میتوان از مصلح آن که در زیر آمده استفاده نمایند.

مصلح آن: صعتر و چربيها و چیزهای سرد و تر، ترشیهایی مانند: آبلیمو، آب زرشک، رب انار، آبغوره

 

 

 



[1]سُلاق: سطبر گشتن و سرخ شدن کنار پلک را گویند و این علتی است که اگر مدتی برآید و علاج نکنند مژگان بریزد و کناره ٔ پلک بسوزد و فرد شود و بیشتری نزدیک بیغوله ٔ چشم افتد و گاهی نزدیک بیغوله ٔ بزرگ افتد که از سوی بینی است و گاهی بنزدیک بیغوله ٔ کوچک افتد که از سوی گوش است و این علت رطوبی باشد غلیظ گرم شده و سوخته و طبع بوره گرفته . (ذخیره خوارزمشاهی(

 

[2] بیاض: هو لون أبيض، و بياض رقيق في ظاهر القرنية أو غليظ في عمقها(آن رنگ سفید است، و سفید رقیق در روی قرنیه یا سفیدی غلیظ در عمق آن (بحر الجواهر)

 

[3] سبل: پرده نازکی که از ورم و بادکردگی عروق ظاهری در سطح ملتحمه چشم عارض می شود (بحر الجواهر)

 

[4] داخس: آماسی بود گرم و دردناک و با ضربان اندر حوالی ناخن و درد آن تا بغل دست و بیغوله ٔ ران برسد و باشد که تب آرد و باشد که ریش گردد و ریم کند و گنده شود و انگشت از آن بر خطر باشد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی)، کژدمه، عقربک

شنبه, 23 اسفند 1393

 روغن ارده یا کنجد

طبيعت روغن آن: در دویّم گرم و تر و تا هفت سال قوّت آن باقي می‌ماند.

افعال و خواص روغن آن:

*- آشاميدن آن با ادويه مناسبه باز کننده انسداد و گرفتگیهاست.

*- نرم کننده.

*- مرطوب کننده.

*- چاق کننده.

*- رفع کننده تنگی نفس، سرفه خشک، زخم ریه است.

*- در تشنج ناشی از خشکی قوی‌تر از خود كنجد است.

*- در سوزش ادرار مانند كنجد است.

*- مصرف آن در غذای بیمار بعد از روغن پسته یکی از بهترین روغن هاست.

*- چکانیدن جوشانده آن با فلفل سفيد و مصطكي جهت گشودن گرفتگی گوش مفید است.

 

نکته: اگر روغن آن را از كنجد با پوست بریان شده بگيرند چسبندگی زیادی دارد.

          اگر از پوست کنده بریان شده اخذ نمايند چسبندگی آن كمتر است.

          اگر آن را نرم بکوبند و اینقدر با دست به هم زنند تا گرم شده و روغن آن جدا گردد(همانند رو غن ارده) رطوبت آن غالب و نفوذ آن بیشتر است و در مزاجهای خشک تاثیری        بیشتری می گذارد.

مالیدن آن:

*- با سفيده تخم مرغ جهت تحليل سختی ها و ورمهای چشم و غير آن.

*- با روغن زيتون و زرده تخم مرغ جهت رفع ورم چشم.

*- با اسفرزه جهت خشونت و خارش بدن و سوختگي آتش و جراحتي كه از نوره به هم رسيده باشد مفید است.

*- ماليدن آن بر صورت جهت نیکویی و صفا و براقي و نرمي پوست آن مفيد.

*- به دستور تدهين آن جهت زخم جدري و سوختگي آتش نافع.

 

مضر سوداوي مزاج، دیرهضم، سست کننده معده و مفسد مغز ضعيف و قريب الاستحاله به صفرا،

مصلح آن: جوشاندن آن با پياز و يا با کمی خمير و آشاميدن آن با آب ليمو، سوپ و امثال آن و يا بعد از آن.

مقدار شربت آن: تا شش گرم

جایگذین آن: روغن بادام شيرين است.

 

منبع: مخزن الادویه عقیلی خراسانی

صفحه1 از4

با ما در تماس باشید

 

‪Google+‬‏

حالت های رنگی